Unijne przetargi, umowy i zamówienia publiczne

Instytucje publiczne, aby móc właściwie wypełniać powierzoną misję, muszą funkcjonować w przystosowanych do tego budynkach i korzystać z nowoczesnego sprzętu. Takie gmachy należy remontować, a czasem budować od podstaw. Sprzęt czasem ulega awarii, więc wymaga naprawy lub wymiany. Zgodnie z prawem unijnym w przypadku inwestycji publicznej należy ogłosić przetarg i wybrać odpowiedniego wykonawcę.

W Polsce przetargi organizuje się na mocy ustawy o Zamówieniach Publicznych. W myśl ustawy zamówienie publiczne to inwestycja, którą instytucja państwowa lub organizacja samorządu terytorialnego finansuje w ponad 50% lub państwo sprawuje nadzór nad podmiotem, którego inwestycja dotyczy również w ponad 50%. W praktyce oznacza to, że wszystkie instytucje publiczne i jednostki podległe administracji państwowej lub samorządowej w razie planowanej inwestycji zobowiązane są szukać wykonawcy na drodze otwartego przetargu. Dotyczy to zarówno budowy gmachów publicznych, zakupu sprzętu medycznego do państwowych placówek medycznych, taboru do transportu miejskiego, itp.

Zgodnie z zasadą wolnej konkurencji, do przetargu mogą przystąpić wszystkie firmy działające na terenie Unii Europejskiej, w danej branży. Inwestorowi nie wolno faworyzować żadnego z podmiotów startujących w przetargu. Do chwili otwarcia ofert, instytucja ogłaszająca przetarg, zachowuje w tajemnicy wszystkie informacje na temat napływających ofert. Natomiast po wyborze wykonawcy wszyscy startujący w przetargu mogą się zapoznać z wybraną ofertą i jeżeli wystąpią jakieś nieprawidłowości, można przetarg oprotestować. Przyczyny protestu to najczęściej stosowanie cen dumpingowych oraz zaniżanie faktycznych kosztów inwestycji. Inwestor jest zobowiązany wyjaśnić przegranym wszystkie wątpliwości i jeżeli nic nie stoi na przeszkodzie, może przystąpić do realizacji inwestycji.